تبلیغات
غروب فتنه 88 - نامه عاشقانه فمنیست‌ها برای فتنه! + کافر همه را به کیش خود پندارد!

غروب فتنه 88

بزرگ مردتاریخ

جستجو
مطالب اخیر
لوگو دوستان

>

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

نامه عاشقانه فمنیست‌ها برای فتنه!

درباره‌ «بار زنانه» فتنه‌ سبز و نقش تأثیرگذار فمنیست‌ها در این حرکت، تحلیل‌ها، مصاحبه‌ها و یادداشت‌های بسیاری در رسانه‌های جریان فتنه تولید شده است. اگرچه بیشتر این مطالب از سوی فعالان فمنیست در ایران و با هدف برجسته‌سازی جریان‌های فمنیستی در کشور، مطرح شده اما ماهیت جریان فتنه و حوادث پیش و بعد از انتخابات 88 نیز نشان‌دهنده‌ تأثیر نسبی فعالیت‌های فمنیست‌های ایرانی بر این حوادث است.

نگاه دقیق‌تر به حوادث مرتبط با انتخابات با تمرکز بر نقش حرکت‌های فمنیست‌های ایرانی، به شناخت بهتر هر دو جریان یعنی فمنیسم ایرانی و فتنه‌ سبز کمک می‌کند.

یکی از دغدغه‌های برخی فمنیست‌ها در ماه‌های اخیر این بوده که تمامی ظرفیت فعالان فمنیست در آنچه جنبش سبز می‌خوانند به خدمت گرفته شده و این ممکن است به اهداف بلند مدت حرکت فمنیستی یعنی ایجاد تحول فرهنگی در جامعه و حرکت قدم به قدم برای تأثیرگذاری بر قوانین، ضربه بزند.

اگر چه پیش از انتخابات برخی از جریان‌های فمنیستی ترجیح دادند به جای حمایت از یک نامزد خاص بر خواسته‌های فمنیستی خود به‌وسیله‌ «همگرایی جنبش زنان در انتخابات» تأکید کنند اما بعد از انتخابات و آغاز اعتراض‌های خیابانی و اوج گرفتن فتنه‌ سبز، تمامی فمنیست‌ها به صورت فردی یا در قالب ان. جی. او ‌ها یا کمپین‌ها یا انجمن‌ها، از شیرین عبادی به عنوان مشهورترین چهره‌ فمنیست در عرصه‌ بین المللی تا زنان و دختران بدنه‌ جریان فمنیسم در کشور، تمام انرژی خود را که در‌گذشته صرف فعالیت‌های فمنیستی می‌شد، در این جریان به کار گرفتند.

محتوای سایت‌های فعال فمنیستی و میزان فعالیت‌های بین‌المللی و رسانه‌ای و میدانی فمنیست‌ها برای تحت فشار قرار دادن نظام جمهوری اسلامی و تعداد فمنیست‌هایی که در این جریان‌ها دستگیر شده یا به خارج از کشور رفته‌اند، نشان دهنده‌ این واقعیت است.

«شیرین عبادی» كه جایزه سیاسی صلح نوبل در سال 1382 به او داده شد یکی از شاخص‌ترین چهره‌های فمنیستی است که در خدمت فتنه‌ سبز قرار گرفت. اساساً انتخاب تعجب برانگیز شیرین عبادی به عنوان وکیل پرونده‌ زنان و کودکان در ایران برای دریافت جایزه‌ جهانی به منظور تقویت جنبش فمنیستی و استفاده از ظرفیت این جنبش در مقابله با نظام جمهوری اسلامی بود.

«الهه شریف پور»، یکی از فعالان فمنیست خارج از کشور در مصاحبه‌ای، انتخاب شیرین عبادی برای این جایزه را به منزله‌ پروژکتوری روی جریان جنبش فمنیستی ایران دانست و تصریح کرد که شیرین عبادی را به همین منظور برای نامزدی جایزه‌ صلح نوبل پیشنهاد کرده است. پس از دریافت این جایزه و دقیقاً در مراسم استقبال از وی در بازگشت به کشور، طرح برگزاری جلسات هم‌اندیشی درباره‌ مسائل زنان در منزل شیرین عبادی شکل گرفت و اجرا شد که با فراز و نشیب‌هایی به دوره‌ فعالیت‌های شبکه‌ای رسید. در حال حاضر شیرین عبادی خارج از کشور به سر می‌برد و علیه نظام فعالیت می‌كند.

نمونه‌ای از این فعالیت‌ها به این شرح است: ‌

شیرین عبادی 16 تیر ماه 88 و در اوج آشوب‌های خیابانی در دیدار با یک مقام محلی ایتالیایی گفت: «اگر پس از مذاکره با ایران به دموکراسی نرسیم، غرب باید از تحریم علیه نظام استفاده کند.‌» مدتی بعد به نقل از خبرگزاری آسوشیتد پرس در سئول کره جنوبی، ضمن انتقاد شدید از شکنجه‌ سازمان‌یافته در زندان‌های ایران از دولت خواست به صدای مردم گوش دهد و تمامی افراد بازداشت شده طی آشوب‌ها را آزاد کند و انتخابات را ابطال کرده و مجدد تحت نظارت سازمان ملل برگزار کند. وی23 مهر 88 در مصاحبه با واشنگتن پست از مقام‌های امریکایی می‌خواهد در مسئله هسته‌ای به ایران اعتماد نکنند و از اوباما می‌خواهد دوباره درباره‌ نظام ایران اشتباه نکند و دست دوستی دراز نکند.

یک روز پس از راهپیمایی تاریخی 22 بهمن 88 دوباره شیرین عبادی در میزگرد حقوق بشر در ژنو از سایر کشورها می‌خواهد ایران را در صورت ادامه‌ نقض حقوق بشر تحریم سیاسی کرده و سطح روابط را پایین بیاورند.

وی در ادامه‌ همین فعالیت‌ها در دی ماه 89 در مصاحبه با رادیو دویچه‌وله‌ آلمان، تحریم هشت مقام ایرانی را نقطه‌ عطف تاریخ حقوق بشر در جهان می‌داند و معتقد است اگر امکان داشت که رهبر و رئیس‌جمهور ایران نیز محاکمه شوند، بسیار خوب بود.

«شادی صدر»، وکیل و روزنامه نگار و فعال در کمپین قانون بدون سنگسار، بنیانگذار ان.‌جی‌.‌او‌ی راهی و از گردانندگان سایت‌های «میدان زنان» و «زنان ایرانی» و از رهبران حرکت‌های فمنیستی در کشور که اواسط سال 88 بعد از شورش‌های انتخاباتی از کشور خارج شد و «پروین اردلان» و «نوشین احمدی خراسانی» از فعالان حرکت‌های فمنیستی و اعضای اولیه‌ کمپین یک میلیون امضا، از جمله فمنیست‌های فعال در جنبش سبز بوده‌اند که نام آنها در دادخواست مدعی العموم در دادگاه حوادث بعد از انتخابات آمده است.

نوشین احمدی خراسانی در یادداشتی که 3‌خرداد 89 در سایت «مدرسه‌ فمنیستی» منتشر شد، بخشی از فعالیت‌های زنان فمنیست در حوادث پس از انتخابات را چنین شرح می‌دهد: «... حرکت «مادران عزادار» که دقیقاً حول عاملیتی مبتنی بر «خانواده ـ زن» شکل گرفت... از سوی فعالان جنبش زنان آغاز شد.

همچنین حرکت متین و سنجیده‌ «مادران صلح» در حمایت از خانواده‌های زندانیان سیاسی و ایجاد حلقه‌‌های نمادین غیرخشونت‌آمیز در راهپیمایی‌ها و ایجاد و بسط گفتمان‌های خشونت پرهیز که در ارتباط با جنبش سبز پیش بردند، همگی از سوی فعالان جنبش زنان شکل گرفت.

همین طور نگارش و انتشار نامه‌های عاشقانه‌ همسران و دختران زندانیان سیاسی نیز کنشی آگاهانه و خلاق بود که آن هم عمدتاً از سوی زنان عمدتاً دین باور به راه افتاد که در جنبش زنان فعال بودند و اکنون از خانواده‌های زندانیان سیاسی کشور محسوب می‌شوند.

حرکت «کمیته‌ همبستگی زنان علیه خشونت‌های اجتماعی» که در جهت بسط گفتمان سازی و تفوق دیدگاه خشونت پرهیزی از همان ابتدا از سوی فعالان جنبش زنان در جامعه‌ مدنی ایران مطرح شد و به آرامی گسترش یافت و در زیرپوست جنبش سبز نفوذ کرد.

همچنین حرکت‌های اعتراضی برای جلوگیری از اعدام شهروندان یا حرکت‌هایی که حول حمایت از بازداشت‌‌شدگان پس از انتخابات انجام گرفت، (مانند برگزاری مراسم روز تولد زندانی‌ها که این حرکت‌های اعتراضی و سمبلیک، اغلب در محوطه‌ مقابل زندان اوین صورت می‌گرفت) همچنین دید و بازدیدهای نوروزی از خانواده‌های زندانیان سیاسی و نظایر این کنش‌های جمعی زنانه که عمدتاً از سوی زنان مدافع حقوق برابر در جنبش سبز اتفاق افتاد.
می‌خواهم بگویم که بخش مهمی از این حرکت‌ها و کنش‌های درون جنبش سبز اغلب تحت‌عنوان «خانواده‌های زندانیان سیاسی» پیش رفت که آن هم عمدتاً با تکیه بر سنت‌های زنانه و فارغ از ایدئولوژی‌ها و دسته‌بندی‌های رایج و به ابتکار و همت زنان فمنیست شکل گرفت و به دیگر نیروهای اجتماعی نیز تعمیم یافت. این فعالیت‌ها بر نوع حرکت و ادبیات جنبش سبز تأثیری قابل ملاحظه داشته است. اگر از اغراق همیشگی فمنیست‌ها در گستره و میزان تأثیرگذاری فعالیت‌هایشان در کنار خود بی‌شماربینی فعالان سبز چشمپوشی کنیم، می‌توان گفت فعالان فمنیست در کشور، بخشی از بار جریان فتنه 88 را بر‌دوش کشیده‌اند.


کافر همه را به کیش خود پندارد!

"کافر همه را به دین خویش پندارد"این ضرب المثل  فارسی حکایت این روزهای غرب در قبال ایران است . آنها که خود بزرگترین تولید کننده سلاحهای کشتار جمعی اند ایران را متهم به کار نکرده می کنند و در محکمه ای نا عادلانه حکم می کنند (( چون ممکن است در آینده ایران به سمت دستیابی سلاح های هسته ای حرکت کند )) می بایست تنبیه شود و چه تنبهی طاقت فرسا تر از تحریم !

اما گویا حربه ی تحریم هم کارگشا نبود تا پس از رکود جهانی ، اوضاع اقتصادی ایران را وخیم تر از سایر کشورها کند لذا برای اعاده حیثیت از دست رفته غرب ، مزدوران رسانه ای به صف می شوند تا اندک معضلات اقتصادی ایران در تحریم را واگویی کنند. ولی از چه باید می گفتند؟ از رشد خود باوری یا روحیه کار جهادی جوانان ؟
پر واضح است که بنای نفاق هرگز بر صداقت نبوده و نیست ، پس کوشیدند تا با مهمل بافی و مبهم گویی کذب گفتار و کردار خویش را عریان تر از همیشه به نمایش گذارند. از اینرو وبسایت جریان ضد انقلاب موسوم به سبز(جرس) وابسته به اتاق فکر! لندن و عواملش  واژه ها را چنین گنگ و بد سلیقه به هم بافت ((بسیاری از سرمایه داران ایرانی اقدام به خروج دارایی هایشان از کشور کرده اند.... بخشی از روند تعطیلی بنگاه های تولیدی در بخش خصوصی محصول فرار سرمایه است. رکود در بخش تولید تقریبا بی سابقه گزارش شده است....بسیاری از صنایع کشورتعطیل و کشاورزان بسیاری هم بیکار خواهند شد.))
این گونه تحلیل ها حکایت کم اطلاعی و سرخوردگی آنانی است که دل از ملت و انقلاب بریده اند و چنین مستاصل شده اند که تنها به گفتن کلمات بی مایه و نا مستند در تبیین اوضاع اقتصادی کشور قناعت می کنند و گرنه چیزی که در وضعیت اقتصادی حال حاضر ایران مشخص است غیر از این است.



نوشته شده در چهارشنبه 31 فروردین 1390 توسط ایرانی
مقام معظم رهبری

درباره سایت
نویسندگان
آمار سایت
Blog Skin
افزایش آمار
فروشگاه نوید آنلاین - کالا را درب منزل تحویل بگیرید مبلغ آنرا به مامور پست بپردازید